Oraz YAĞMUR

                                                /TÜRKMENİSTAN

 

 

 

 

 

 

 Büyük Şarkıcı Müslüm  Magomayevin Anısına
 
 Bu dağlar anidan  yıkılsa bile,
 Gökteki yıldızlar dökülse  bile,
 Böyle bir ses asla yankılanamaz.
 O ses cennetin sesi,
 O ses sanatın sesi.
Elbette Müslüm’ün sesi,
Nazik gönülleri yıkmayacak,
Insan bu toprakda yaşadıkca
Hafızalardan hiç çıkmayacak.
O ses dünyalara düşüverirdi,
Aşıklara aşklar verirdi,
Kör göze ışıklar verirdi.
Ebedi kaymayacak,
Ebedi susmayacak,
Ebedi sönmeyecek
Tüm yıldızlar da dinleyirdi.
Kendisi de saf  altından oluşmuş
Yıldız her yerde, her zaman yıldız,
Kızıl her yerde, her zaman kızıl.
Şimdi duyuyor musunuz:
Müslüm’ü aziz toprak dinleyir,
Kocaman Hazar da  dalgalanarak
“Müslüm! Müslüüm!!” diye inleyir.


 Ömrünboyu Sevilesin
      Türk Dünya'sının Bülbülü Azerin'e

Çöllerde yalnız kalmış,
Rüzgarlerden nem almış,
Azaşana nefes salmış
Ihsanlı bir servisin.

Kat kat karda,
Kalmış darda
Insanı ısındıran
Öçmeyecek ateşsin.

Kumruyu da sesinden utandıran,
Avazsın
Cenneti andıran.
Gamlı gönlü arındıran
Parlak ışıksın.

Söyledikçe
Kalbin söyler,
Pınarlar eşlik eyler,
Kuş sesine dürülmüş,
Mimozalar naz eyler.

Çok agırdır senin yükün,
Güzelliktir hepsi çünkü,
Gönlün güzel, sesin güzel
Türkülerin olsun özel.

Sen Türk dedin,
Dünya dedin.
Türk dünyası dursun dedin.
Tüm Türkün kalbi
Birlikte vursun dedin.
Dillerin bulbul dili
Mutlu eder her eli.
Ömrünboyu söyleyesin!
Ömrünboyu sevilesin!

Submit to DiggSubmit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to StumbleuponSubmit to TechnoratiSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Şərh yaz


Təhlükəsizlik kodu
Yenilə