Adil AYDIN (Nəhmətli)

Sevgi sanki möcüzələr dünyasında yalançı bir qanad kimiydi, dostum. Qanadları çırpdım və onlar uçub getdilər. Mən göy üzünə baxa qaldım... Ən yüksəkdə olduğumun fərqinə varmadan ən aşağılarda olduğumu düşündüm... və bir gün kompleksləri tamamilə məhv edəndə qanadlar geri qayıtdı. Qayıtmağına qayıtdı... ancaq bu dəfə mən uçdum göy üzünə, qanad(lar) yerdə qaldı...

***
Cibimdəki qartopu... Çırpınıb kömək diləyirdi. Mən qəhqəhə çəkib gülürəm, bilmirəm qaçıram, yoxsa yeriyirəm. Sevgi 40 dərəcə istidə cibimdə əriməyən yumru qartopu kimiydi... onun gülməli səsi məni ağladırdı...
Və bir gecə evdə qürub edirdim. Hm... sevgi! Günəşin qürubunda qürur edən sadə oğlan Adil kimiydi bəzi gecələr...
Sevgi gözləriydi, necə də ürkək-ürkək gözləyirdi... Və hər hiss gömülməyə məhkum idi sonda.
Sevgi xoşbəxt insan kimiydi, gözlərində dərin nifrət... Bəli, bəli, nifrət..! Sevgi göylərin çirkabına çevrilibmi enmişdi? - Həmin gecə evin divarlarından axan nəydi elə?..(((
Submit to DiggSubmit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to StumbleuponSubmit to TechnoratiSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Şərh yaz


Təhlükəsizlik kodu
Yenilə