Cavid QƏDİR
 
Salam Mən!
Dəqiq bilirəm, oxuyursan bu sətirləri... Söz vermişəm axı, öz əcəlimlə, qocalaraq öləcəm. Onu da bilirəm ki, təəccüblənmirsən. Həə, qocaa, nələr görmüsən, nələr..? Gözlərindən görürəm, yenə ürəyiyumşaqsan, hamını bağışlamağa hazırsan. Ay qardaş, sən İsa Məsih deyilsən axı. Tüpür hər şeyə. Unutmusan 10 il öncə demişdik, istənilən vaxt hər şeyə tüpürmək olar... amma istənilən vaxt hər şeyə yenidən başlamaq yox..! Ona görə də çox ciddiyə alma həyatı – Kafkanı xatırla: “Ölümün olduğu yerdə ciddi nə ola bilər”?.. Yaxşı, yaxşı, Kafkanı sevmədiyini mən də bilirəm, elə mən də sevmirəm. Həm də, hər şeyi ciddiyə almaq həyatı ən xırda təfərrüata qədər qaydasında olanlara xasdır. İtin qursağı yağ, bizimki xoşbəxtlik götürmür... Bilirəm, xoşbəxt deyilsən. Həyatı anlayanlar xoşbəxt ola bilərmi axı..?
Bu cür – dəvə nalbəndə baxan kimi süzmə məni. Hər şeyi bilirəm, hər şeyi... Unutmusanmı gələcəyi görə bildiyimi?..
...Yenə “yox” deyə bilmirsən, hə? Az ağrımısan ona görə, az xəyal qırıqlığına uğramısan? Əl çək bu üzüyumşaqlıqdan, barı on il sonra da olsa üzübərk ol..! Heç olmasa ruhunu kökləyə, “dəngə” sağlaya bilmisən? Həyatının qadınını necə, tapmısan, yanındadı, yoxsa yenə kənd yerindəki it damı kimi yalnızsan? Yoxsa o da daşıya bilmədi sənin ruhunu? Ruhdan özgə nəyin var ee, sənin?.. Hələ də kosmopolit, liberal, gözəlliyi ruhda axtaran Cavidsən? Yenə sınırları, vətən, millət anlayışını qəbul etmirsən? Belə də bilirdim, mənim adamım(san)..! Yadıma düşmüşkən, yenə Cem Adrianla Teoman birinci sıradadı, hə? Remarkın “Zəfər tağı”nı da ki, əzbərləmiş olarsan... Zalım..!
...Yenə adamların şablon arzularında Cıdır düzü var, sən Tanrı?.. Hələ on il öncəki qərar... qüvvədədir yenə? Adamlara inanmamağı deyirəm... Ədəbiyyatdan da danış sən Tanrı. Dünyanı xilas edə bilib? Dəyişməyi necə, bacarıb barı? Dəyişsə də könhə-kürüş satan qarıyla alveri baş tutar, yəqin bilirəm. Bu dünya kimə, nəyə lazımdı axı?! Hələ bir dəyişmək də fikrinə düşsün... Çox maraqlıdı on il sonra necəyəm? Yəqin alnımdakı qırışlar dərinləşib, hə? Bəs saçlarım?! Tökülübmü tamam? Gözlərim yenə sərxoş baxır? İndinin özündə də inandıra bilmirəm ki, içki içən deyiləm. Bəs sən? Sən içirsən?
Dayan, görək, lap qarışdırdım, müraciət forması necə olmalıdı? “Sən”, “Mən”, ya “Özüm”? Axışına buraxsaq necə? Axı, biz eyni adamıq, hər şeydə ortaq mövqeyə gələ bilərik. Həm mən daha cavanam, nəzərə al. Amma sən 35 yaşında orta yaşlı bir kişi... Evlənmisən, işlərin necə gedir, bəs uşaqlar? Ya da belə soruşum: Bir şey-mey çıxırmı, çax-çuxun varmı?
Yoxsa, yenə əlindən kitab düşmür? On il sonranın dünyası necədi? Yenə yaxşılar uduzur? Yenə doğrular məğlub olur? Yenə səmimilər aldanır?..
Bunlar cavabını bildiyim suallardı. Cavabını bilmədiyim suallar da var axı...
Heç olmasa ən böyük arzularından olan otaq dolusu kitab sahibi ola bilmisən? Həə, həə, cavabını bilmədiyim suallar azdı, lap az... Unutmusan gələcəkdən dürlü-dürlü bilgilər verdiyimi..?

***
Kodekslərin dəyişməyib ki? Həyat yenə gözəldirmi? Yaşamağa dəyərmi? Hələ də heç nə düzəlmir? Barı hər şey yaxşı olacaqmı? Bəs eşq? Eşq varmı? Heç olmasa, de görüm, olacaqmı?..

***
...Sən Tanrı, cavab ver: O necədi, o?..

BAKI-2015, mayıs
Submit to DiggSubmit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to StumbleuponSubmit to TechnoratiSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Şərh yaz


Təhlükəsizlik kodu
Yenilə